Dziurawiec. Sprawdzony - skuteczny!

Preparaty zawierające standaryzowany, alkoholowy wyciąg z dziurawca zostały wprowadzone do lecznictwa i są powszechnie stosowane w leczeniu ambulatoryjnym lekkich i średnio nasilonych stanów depresyjnych, z głównymi objawami takimi jak: przygnębienie, smutek, brak chęci do działania.

1. Co to jest dziurawiec?
2. Dziurawiec w medycynie

1. Co to jest dziurawiec?

Dziurawiec (Hypericum perforatum L.) to roślina należąca do rodziny dziurawcowatych z wzniesionymi łodygami, gęstymi, zielonymi liśćmi w kształcie elipsy, żółtym kwiatostanem w szczytowej jej części. Dorasta od 30 do 60 cm wysokości. Zbiera się kwitnące ziele bez zdrewniałych części łodyg.

Dziurawiec rośnie na nizinach i w górach całej Europy. Występuje w trawiastych i leśnych porostach. Liść dziurawca oglądanego pod światło sprawia wrażenie podziurawionego szpilką- stąd nazwa ziela. W rzeczywistości są to zbiorniczki olejku lotnego.

2. Dziurawiec w medycynie
Ziele dziurawca zawiera olejek eteryczny, garbniki, związki żywiczne i flawonoidowe, a także glikozyd i hiperycynę. Na szczególną uwagę zasługuje hiperycyna będąca inhibitorem enzymu zwanego monoaminooksydazą. Hiperycyna zawarta w dziurawcu hamuje rozkład neurotransmiterów w mózgu.

Znany od dawien dawna
Dziurawiec był od wieków używany do leczenia przygnębienia, stanów obniżonego samopoczucia. Sławny XVI-wieczny lekarz i alchemik Paracelsus nazwał go "arniką dla nerwów", gdyż arnika była rośliną powszechnie używaną do leczenia stłuczeń. Paracelsus podkreślił w ten sposób, jak kojąco może działać dziurawiec na "skołatane nerwy."

Dziurawiec jest zielem zawierającym niezwykle dużo substancji czynnych o różnych właściwościach i dlatego znajduje zastosowanie w wielu dolegliwościach. Tajemnica tkwi w jego "przyrządzeniu".

Zastosowanie dziurawca

Wyciągi wodne z kwiatów, bogate w składniki hydrofilne - glikozydy flawonoidowe, garbniki i fenolokwasy, działają ściągająco oraz rozkurczowo i znajdują zastosowanie w dolegliwościach ze strony układu pokarmowego.

Wyciągi alkoholowe zawierają hyperycynę i związki pokrewne, pochodne floroglucynolu (hyperforynę i adhyperforynę) oraz ksantony i flawonoidy. Wszystkie one mają właściwości przeciwdepresyjne. Dziurawiec w takiej postaci pozwala zwalczyć smutek, przygnębienie, dłużej utrzymujący się brak chęci do działania i apatię. I to jest główne zastosowanie dziurawca na przestrzeni ostatnich lat.

Alkoholowy wyciąg z dziurawca był w drugiej połowie XX wieku przedmiotem licznych badań. Pierwsze prace na temat zastosowania alkoholowych wyciągów z dziurawca w leczeniu depresji były publikowane w latach 1985-1993.